Over Andalusië zijn in alle talen al veel artikelen, magazines en boeken geschreven. Regelmatig worden diverse reisprogramma's gevuld met hoogtepunten uit Andalusië. Ook Casas-Andaluzas probeert u middels onze nieuwsbrief

www.casas-andaluzas.com/nieuwsbrief

op de hoogte te houden. Bovendien willen, naast onze kleine advertentietjes in diverse landelijke kranten en magazines, proberen om via beurzen in Nederland onze bijzondere stadswoningen, strand- of rural appartementen, luxe villa's, grote boerderijen en prestigieuze landgoederen onder uw aandacht te brengen.

 Graag wijzen wij u op onderstaande twee artikelen uit het Reizen Magazine. Voor meer informatie of tips over Andalusië of over onze vakantiehuizen mag u ons altijd benaderen:

Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.

 

Andalusië: Eet, drink en dans 

In Nederland zijn de afgelopen jaren de tapasbarretjes als paddestoelen uit de grond geschoten. Maar voor de echte liefhebber van deze lekkernij gaat er niets boven the real thing. REIZEN Magazine zet de culinaire hotspots van Andalusië op een rij.

In het thuisland van de tapas is deze culinaire lekkernij het smeermiddel is om sociale contacten te onderhouden. Maar oorspronkelijk diende het kleine hapje een ander doel. Boeren en werklui aten de hapjes om de trek tussen de hoofdmaaltijden te stillen. Het vetgehalte van de snack vroeg om wat wijn en de alcohol bevorderde de spijsvertering en hield de arbeiders warm in de winter.

Grofweg gezegd zijn tapas onder te verdelen in twee categorieën: koude en warme tapas. De koude gerechten staan vaak uitgestald op de bar of liggen in een vitrine. Kaas, ansjovis, olijven en chorizo zijn de meest voorkomende. De warme tapas worden op de de menukaart of op speciale borden bij de ingang aangeduid. Er zijn bijvoorbeeld vers gegrilde spiesjes, calamares, kaaskroketten, Tortilla’s (aardappelomeletten) of albondiga's (gehaktballetjes).

Veel van de gerechten worden voor je neus door de chef a la plancha klaargemaakt. Dit alleen is al een lust voor het oog. REIZEN zette voor u drie gezellige tapasbarretjes op een rij. Bijkomend voordeel: eten in Andalusie is zeer voordelig, voor nog geen € 15 heb je een complete maaltijd.

Tapastips
In de uitgaanswijk van Sevilla, Barrio de santa Cruz, ligt Casa Placido (Calle Méson de Mero 9). Veel Sevillanas ontmoeten elkaar hier na werktijd onder het genot van sherry die hier nog van het vat wordt geschonken. Vooral de gambas al ajillo (garnalen met knoflook) zijn een aanrader.

In hartje Sevilla huist Las Piletas (Calle Marques de Parada 12). Deze bar is in alle opzichten een ode aan de traditie van het stierenvechten. Foto’s van beroemde torero’s, en stierenkoppen hangen aan de muren. Op de menukaart prijkt dan ook vol trots ook de specialiteit van het huis: cola de tora oftewel stierenstaart.

In het centrum vinden we ook Bar Lorenzo (Plaza de Lorenzo 7). Sinds de opening in 1893 is er aan het interieur niet veel meer veranderd. Daarnaast is deze authentieke bar winnaar van vele prijzen voor ‘beste Tapa’. Specialiteit van het huis is de bacalao con tomate, wanneer u dit bestelt krijgt u een dagverse kabeljauw met tomaat op uw bord.

Overal sherry

Links een zwarte stier, rechts een zwarte stier, en verderop nog één. Rondrijdend door het Andalusische landschap zie je ze overal; kleine, grote, dikke en dunne. Rustig grazen of door de wei rennen doen ze niet. De overbekende, vaak levensgrote panelen zijn uithangborden van het wereldberoemde sherrymerk Osborne. Even vaak kom je El gringo con guitarro tegen, het mannetje met de gitaar. Het logo van het minstens even bekende sherryhuis Tio Pépé. Beide borden zijn inmiddels door de Spaanse staat uitgeroepen tot beschermd cultureel erfgoed . Ook Sandeman (de man in het zwart) en Pedro Domecq zijn sherryfabrikanten die wereldwijde bekendheid genieten.

 

 

Geboorteplaats van deze oer-Spaanse drank is Jerez de la Frontera. Sherry is immers de Engelse benaming voor Jerez. De stad is een waar bedevaartsoord voor de liefhebber. Alles hier verwijst naar de beroemde wijn. In een ondoorbroken reeks lopen de bodega’s van de merken, als een rode draad door de stad. Ze zijn niet te missen en zijn allemaal open voor bezoek.

Grofweg valt sherry in te delen in vier verschillende soorten, van licht naar donker zijn er: Fino, Manzanilla, Amontillado en Oloroso. Allemaal hebben ze hun eigen kenmerken en smaak.
De Fino wordt een tijd gerijpt onder een dikke laag schimmel, die de Spanjaarden flor noemen, droog van smaak en lichtgeel van kleur.Manzanilla is nog helderder dan de fino en ietwat bitter van smaak. Het hele rijpingsproces zit ze onder de flor. Amontillado is zacht van smaak, heeft een vleugje hazelnoot en is amberkleurig. Qua alcoholpercentage is dit één van de zwaardere, namelijk tweeëntwintig procent. De Oloroso tenslotte heeft een bloedrode kleur, en een zwaardere, vollere afdronk. Vaak wordt er door kenners ook nog een vijfde soort aan het rijtje toegevoegd, namelijk de Pedro Ximénez, deze is bijna zwart van kleur, is zacht, zoet en heeft een zware ‘body’.

In alle Bodega’s worden er dagelijks rondleidingen gehouden waarbij je alles te weten komt over het bereiden en drinken van sherry. Met natuurlijk voldoende gelegenheid tot proeven. Tip: Sandeman (Calle Pizarro 10, reserveringen 0034-954-31-29-95, www.sandeman.com.) Toegangsprijzen rond de € 5.

 

Flamenco
Zijn tapas en sherry voor de Spanjaard brandstof voor het lichaam, flamenco is dat voor de ziel en de geest. Naast het stierenvechten is dit de belangrijkste traditie van Andalusië. Flamenco is een combinatie van zang, dans en gitaarmuziek. De oorsprong is niet helemaal bekend. In de muziek zijn bijvoorbeeld veel Moorse invloeden te horen. De zangstijl, alegría, heeft veel weg van een Imam die gelovigen tot gebed roept. Een andere opvatting is dat de flamenco is ontwikkeld door zigeuners. Hun nomadenbestaan zou de verklaring zijn voor de diversiteit aan muzikale invloeden in flamenco.

Flamenco hoort spontaan te ontstaan. Voorwaarde is dat er duende, spirit moet zijn. Deze stemming bepaalt of er een Cante Jondo of Cante Chico wordt gespeeld. De eerste lijkt op de blues, het zijn tragische nummers die met diepe stem worden gezongen. De bewegingen van dansers en danseressen geven de inhoud extra gewicht. De tweede is een vrolijke variant hierop. Beide cante’s worden begeleid door snelle ritmische bewegingen met de voeten en de handen in verschillende ritmestructuren die vaak tot duizelingwekkende snelheden worden opgevoerd.

Om nu tijdens je vakantie te wachten tot er spontaan een juerga (flamencofeest) uitbarst gaat wat ver. Daarom zijn er in Sevilla een aantal theaters waar toeristen georganiseerde shows kunnen bezoeken. Bijvoorbeeld in Los Gallos (Plaza de Santa Cruz11, www.tablaolosgallos.com). Reserveer (0034-954-21-69-81) wel snel want zeker in het hoogseizoen zijn deze shows vaak binnen no-time uitverkocht. Speciaal voor de lezer van REIZEN Magazine een geheimtip: bij Casa Anselmo (Calle Pagés de Corro 49) in het centrum barsten er vaak na een uur ’s nachts heuse juerga’s los. De entree is gratis. De ruimte is rokerig en krap en dat zorgt ervoor dat je hier de flamenco echt kunt beleven.

REIZEN Magazine, maart 2006

 

 

Feestend Europa

Chris-Jan van der Heijden bezocht voor de Semana Santa in Spanje.

'Heel Spanje staat de week voor Pasen op z'n kop. Tijdens de Semana Santa trekken er een weeklang processies door honderden Spaanse steden. Het meest heftig zijn de processies van de Heilige Week in Sevilla, Malaga en Granada. Die van Jerez de la Frontera wordt echter door de Spanjaarden beschouwd als de meest authentieke en daar ging ik dus voor REIZEN naar toe. Nog geen 5 minuten nadat ik ben aangekomen in het centrum loop ik hier al tegen mijn eerste processie aan.'

Het zijn de broederschappen die de processies van de Semana Santa zo bijzonder maken. Met hun lange gewaden en puntmutsen brengen ze je zo terug naar de middeleeuwse tijden van de Inquisitie. Sommige boetelingen lopen op blote voeten, dragen een kruis of kaars, of zwaaien vol devotie met een wierookvat.'

Elk broederschap bestaat uit honderden leden en bijna elke groep draagt twee draagbaren met heiligenbeelden mee, de zogenaamde pasos. De eerste paso is altijd een draagbaar met een beeld van Jezus erop, de tweede torst altijd een beeld van Maria tussen tientallen kaarsen.''Hoogtepunt van elke processie is de aankomst bij de kathedraal van Jerez. Daar staat het vol verslaggevers die de aankomst van elke broederschap vol passie becommentariëren. Want de Semana Santa is groot nieuws in Jerez. De televisie zendt alle processies een week lang live uit.'

'De meeste processies beginnen rond 18.00 uur en gaan de hele nacht door. Deze nachtelijke processies zijn het mooist. Als de geur van kaarsvet en wierook en het doordringende getrommel van drumbands de sfeer in de hele stad bepaalt. Vooral als een Mariapaso zoals deze door smalle straatjes wordt gedragen en vol passie wordt toegezongen in de zigeunerwijk van Jerez.'

 'Een paso weegt meer dan 2000 kilo en wordt gedragen door 30 tot 40 dragers. Het dragen van de baren is zo zwaar de de dragersploeg elke paar kilometer moet worden ververst. Sommige straatjes of poorten zijn zo smal dat de brede pasos er maar net doorheen kunnen. Het kost de dragers dan ook maanden van oefenen om de vergulde draagbaar alleen al zonder schade in en uit de kerk te krijgen.'

 

REIZEN Magazine, maart van 2005